Column week 14-2026

Paasklokken

Als het Pasen werd, zei mijn tante Tièn De klokken komen terug uit Rome. Ik kon me er niks bij voorstellen. Ik had enkel aandacht voor de paashaas met z’n mandje vol chocolade-eieren. De eieren die we raapten waren door mijn moeder met ooiesjale geverfd. Niet teveel ineens eten, zei ze. We tuupten de eitjes zorgvuldig en de afgesneden kopjes hingen we in de kroednaegelkesboom. Die noemen we nu sering. Jac Puts, onze overbuurman, was de zelfgekroonde kampioen paaseieren eten. Die wist er weg mee! Cholesterol bestond nog niet. Tegenwoordig liggen gekleurde eieren het hele jaar door in de schappen van de supermarkt. Wij kopen ze bij de schutterij sinds harmonie Beatrix niet meer is. Ik was misdienaar. Op paaszaterdag mochten we wijwater uitdelen. Emmers, kuipen, flessen werden gevuld met dat heilige water dat we naar hartenlust uitdeelden. Er is genoeg, zei pastoor, en anders neem je maar uit de kraan. Die heb ik óók gezegend. Je kunt je voorstellen dat dát mijn geloof een fikse knauw gaf. Tegenwoordig overschaduwen meubelboulevards, autoshows, paasconcerten en -brunches de essentie van het hoogste katholieke feest. Christelijke toppers als de lijdensweg, kruisiging, verrijzenis (al na drie dagen!) en het instellen van de eucharistie verdwenen naar de achtergrond. Wie ziet nog uit naar het Urbi et orbi, de pauselijke zegen over stad en land, naar het Danke für die Blumen? Wie bezoekt Witte Donderdag, met het laatste avondmaal en de voetwassing? De paaswake? Waar hoor je nog Haec Dies, dit is de dag? Eli, Eli, lema sabachtani; Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten? Alleen judassen zijn er nog genoeg. Er zullen klokken luiden, maar hoelang nog? Zodra de kerk verbouwd is tot appartementen worden de bewoners horendol van het gebeier. Dan is het rap afgelopen met de torenklokken. Terwijl klokgelui nu juist een van de mooiste gebruiken van de kerk is. Ik herinner me hoe ze luidden toen die grote Hercules overvloog met de stoffelijke resten van de slachtoffers van de neergeschoten MH17. Mijn oud-leerling Michiel Linssen was als hulpverlener aan boord. Zoiets belangrijks en waardevols heeft hij bij mij niet geleerd. Indrukwekkend en mooi, kippenvel, onze klokken die respect en piëteit uitdrukten. De enige constante met Pasen, de laatste zekerheid, blijft het koningschieten van onze schutterij op tweede paasdag, een paastraditie. Voorafgaand aan een ongetwijfeld spannende strijd wordt de beschermheer thuis afgehaald en zal het complete gezelschap van koningspaar, vaandeldrager, drumband, officieren, hofdames, marketentsters, vendeliers en manschappen een rondgang maken door het bungalowkamp. Op het feestterein Aan de Heys worden vervolgens nieuwe officieren geïnstalleerd en wordt Annie Knoops als gouden jubilaris gehuldigd. Deze dekselse en goed geëmancipeerde meid begeleidde jarenlang haar achteropsjöt als diens keizerin. Kaplaan zal een schietgebedje doen waarna met scherp geschoten wordt. Het belooft een middag te worden om van te smullen, paasbest. Het is niet nodig om te zeggen dat iedereen welkom is. Dat zijn we van de schutterij gewend. Hosanna! Zalig Pasen!

Arno Walraven, 5 april 2026 (Pasen)