Column week 09-2026

Kedootje

Tijdens mijn zojuist gelopen wandeling kruiste een prachtige fazant mijn pad. Een meter of twee voor me liet deze prachtige vogel zich even zien. En dan was ik slechts een paar honderd meter van huis. Sjoean, toch? Een écht kedootje. Afgelopen woensdag en donderdag was het opeens stralend weer. Na de sombere, natte periode een heerlijke weerswending. Je staat op met meer energie en doet zoveel mogelijk buiten. Het duurt misschien maar een paar dagen, maar geniet ervan. Pak dat kedootje uit! Als je om je heen kijkt kun je elke dag wel een kedootje vinden, het hoeft niet bijzonder te zijn. Het is vastentijd. In mijn jeugd de periode, dat je geen sjlok mocht doordeweeks en hooguit één of twee snoepjes in het weekend. Het vaste-trummelke was heilig. Én potdicht. De vasten duurde gelukkig maar tot Pasen. Op die dag ging je weer helemaal los; naast de chocolade eitjes en minstens één chocolade Paashaas, mocht je het vaste-trummelke leeg eten. En dan waren er ook nog de gekookte gekleurde eieren, daar at je er een stuk of vijf van. Na al dat gegeten te hebben, werd het menke misselik, maar dat ging gelukkig altijd snel weer over. Heel af en toe in die vastentijd kwam mijn moeder naar me toe en zei: “pak dich mer ein lekkertje oet det trummelke.” Dat was een écht kedootje. De aan elkaar geplakte dropjes smaakten heerlijk! Door het jaar stond thuis altijd een kristallen schaaltje gevuld met lekkers. Mijn moeder vroeg wie er een ‘bonbon’ wilde. Je kon dan kiezen uit zwarte drop, Engelse drop of die zure Napoleonsnoepjes. De gele snoepjes gehuld in een doorzichtig wikkeltje met rode uiteinden. Zo maakt Napoleon ruim tweehonderd jaar na zijn dood nog steeds veel mensen het leven zuur. Echte bonbons hadden we zelden in huis. Af en toe een doosje zeevruchten. Chocolade zeevruchten wel te verstaan. De vasten was nog maar net begonnen dit jaar, toen ik een berichtje kreeg van T. Hij kwam naar Häör en wilde even op bezoek komen. T. en ik hebbeneen tijd samen opgetrokken. In 1975 en 1976 zaten we samen in de jeugdraad van 11. Veel samen op stap geweest en zelfs samen op vakantie geweest met een aantal vrienden. We kwamen niet verder dan het Elfenmeer in Herkenbosch, maar de bestemming was bijzaak. Wat doe je op de camping, als je twintig bent? Potje voetballen, potje kaarten en veel op het terras zitten. De maaltijden varieerden elke dag: op dag één frites met frikandellen, op dag twee frikadellen met frites en de derde dag pasta met tomatensaus. De pasta was in die tijd altijd macaroni en de tomatensaus was van Heinz. De schijf van vijf was toen nog niet uitgevonden. Na een kort rekensommetje, bleek dat het dus zo’n 47 jaar geleden was, dat T. en ik elkaar het laatst gesproken hadden. Maar het leek gisteren, er was niks veranderd. Ja, hij iets grijzer en ik iets kaler. En de rugzakken gevuld met ervaringen. Zo was zijn bezoek voor mij een sjoean kedootje. Als jullie dit lezen beleef ik een korte vakantie samen met mijn dochters. Als dat geen kedootje is!

Ich wèns uch, det gae ouch väöl kedootjes vindtj én oetpaktj!

Sjoeane zunjig,

Harrie, zunjig 1 miërt 2026