Verhalen

Op deze pagina zal ik met onregelmatige regelmaat een nieuw verhaal plaatsen. Denk aan verhalen van vroeger over heksen, aerdmenkes, witte wieven, de duivel enz. Verhalen hier uit Horn of de omliggende dorpen. Of gewoon een ander verhaal wat ik, of u, wilt delen.
Natuurlijk is een bijdrage van u dan ook welkom. Stuur het naar mij, maar denkt u wel aan het auteursrecht. Dus als het uit een boek komt: graag duidelijk vermelden.

Het Heilig Hartbeeld van Horn:

Op 29 september 1910 kwamen drie zusters, op aandringen van Pastoor Veltmans naar Horn: Godeleva, Amelberga en Eugenia. Het klooster was nog niet gebouwd en de zusters trokken in bij mejuffrouw Huyben, die de eerste drie maanden ook hun verblijfskosten betaalde. In oktober startte in het patronaat de kleuterschool. Ook de naaischool gebruikte die ruimte. Op 18 oktober 1912 werd het nieuwe klooster (het huidige hotel De Abdij) ingezegend. In 1912 namen de zusters ook de zorg voor de zieken op zich. Daarvoor kwam een vierde zuster naar Horn. In 1918 heerste er in de gehele wereld een ernstige griep. In Azië nog veel erger dan in Europa. Maar ook in ons werelddeel was het een ongekend hevige ziekte. De griep had vele namen, maar de grotere landen wilden niet hebben dat een naam gebruikt werd die aan hun land deed denken. Via censuur werd een “eigen” naam dan ook voorkomen. Daardoor kwam de naam “Spaanse griep” in gebruik, ondanks dat de ziekte helemaal niet in Spanje was ontstaan. Tussen de 50 en 100 miljoen mensen stierven aan deze griep, meer dan de slachtoffers van twee wereldoorlogen. De Spaanse griep in Horn: Overal in Horn vielen er slachtoffers. O.a. Zuster Magdalena, hoofd van de Mariaschool, overleed.

Een van de Blauwe Zusters had de verzorging van de zieken in het dorp als taak. Deze zuster Betha was dag en nacht in de weer om de zieken en stervenden te helpen. Het hele dorp kende haar inmiddels en was haar bijzonder dankbaar. Toen na maanden de epidemie tot een einde kwam, wilde het dorp haar uitdrukkelijk een teken van dank geven. Waarschijnlijk na overleg werd besloten om de zusters een H. Hartbeeld aan te bieden. Dat zou kunnen staan in de nis van de Mariaschool waar waarschijnlijk een Mariabeeld voorzien was. Enkele kerkmeesters gingen geld ophalen en eind 1919 kon het H. Hartbeeld geplaatst worden. Het H. Hartbeeld naar elders. In 1985 werd de Mariaschool gesloten. De school vertrok naar de verbouwde vglo-school en ging nog later op in de nieuwe fusieschool voor Horn op de Mussenberg. De oude Mariaschool kwam leeg te liggen. Vanwege het afnemend aantal zusters vertrokken de zusters naar hun moeder- huis in Baexem. De leegstaande gebouwen van de Mariaschool, het klooster en het patronaat werden gekocht door de familie Thijssen van “de Postkoets”. In 1988 werd de oude school gesloopt. Tijdens het sloopwerk trok wethouder Wijnands naar “moeder” Thijssen met het verzoek om het H. Hartbeeld – vanwege zijn geschiedenis - voor Horn te bewaren. Bij de sloop was echter al afgesproken dat de sloper alle vrijkomende materialen mocht houden. Het H. Hartbeeld zou verhuizen naar de beeldentuin in Ommel Nd-Brabant. Mevrouw Thijssen kocht het beeld terug voor 300 gulden en schonk het aan de gemeenschap onder voorwaarde dat het geplaatst zou worden op de Algemene Begraafplaats waar haar overleden man begraven lag. Dat gebeurde.
Het voor de gemeenschap Horn historische H. Hartbeeld bleef behouden en staat nog steeds in de aula van de begraafplaats. Nu in 2019,100 jaar later, staat het H. Hartbeeld nog steeds in Horn, ter gedachtenis aan de inzet van de blauwe zuster Betha tijdens de Spaanse griep een eeuw geleden. Jl. zondag 27 oktober voorafgaand aan de zegening van de graven op de algemene begraafplaats, werd dit bijzondere H. Hartbeeld gezegend en werd er een gedenkplaatje onthuld met de tekst:  Geschonken door de bevolking van Horn  aan ziekenzuster Betha Fischer voor haar inzet tijdens de Spaanse griep in 1918

 Mariabeeld kerkhof.JPG

tekst dhr. J. Wijnands                                         foto: Christien Dings