Column week 53-2019.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven 1.JPG Michel Graef 1.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Dag Arno,

Met de top 2000 op de achtergrond breekt de laatste week van het jaar alweer aan. Daarmee is dit meteen de afsluitende column. Vaak lokt deze periode de lijstjes uit, de toppers en floppers van het jaar op volgorde. Laat ik een niet zo voor de hand liggende groep toppers nemen. Na afgelopen jaar denk je misschien aan de boeren of de basisschoolleraren. De groep die ik echter in gedachte heb heeft geen tractors om de weg mee te blokkeren en was waarschijnlijk gewoon aan het werk toen de rest van Nederland afgelopen week aan het gourmetten was. Het zal je niet verbazen dat de mensen die in de zorg werken (misschien wel weer) op nr 1 staan bij mij. Al heb ik daar natuurlijk ook een persoonlijk belang bij. Dat een deel van deze mensen staakte afgelopen jaar is een uniek teken aan de wand, een duidelijk voornemen voor de landelijke politiek.

Lokale voornemens sneed ik de vorige keer al aan. Wat staat er eigenlijk op het lijstje voor Horn? De KVW vanaf volgend jaar aan de slag op hun eigen terrein met opslag? Uiteraard met een mooie beachvolleybalvereniging als goede buur.   Of wat te denken van die ondernemers op de Dorpstraat die een goede oplossing zoeken voor hun incourante pand? Letterlijk werk aan de winkel. Een reactie op mijn vorige column waarin ik schreef over het oude gemeentehuis is misschien wel het meest ambitieuze voornemen. Wat te denken van een lokale ruimte voor kunst en cultuur, een “pop-up museum” midden in het dorp. Een plek waar tijdelijke tentoonstellingen en initiatieven als “t Galerieke” welkom zijn. Een plek waar heemkundeverenigingen van Horn en omgeving hun hart kunnen ophalen. Dat zo’n plek voor tijdelijke musea een succes kan zijn werd afgelopen jaar in Heythuysen bewezen door “Opa waat woore det väör men”, een tijdelijk museum over de bezetting volledig gerund door vrijwilligers. Kortom, ik ben in ieder geval weer helemaal klaar voor het nieuwe jaar,

Groet Michel