Column week 51-2021.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven.JPG Michel Graef 1.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Dag Arno,

Ondanks de kerstversiering is het zoeken naar lichtpuntjes de afgelopen dagen. En het heeft er alles van weg dat het er dit weekend niet beter op wordt. Een persoonlijk lichtpuntje in december is steevast mijn verjaardag. Nee, inderdaad niet mijn echte verjaardag. Op een normale verjaardag krijg je cadeaus omdat je iets te vieren hebt. Op deze verjaardag vier ik iets omdat ik een cadeau kreeg. Een beter cadeau ga ik overigens ook nooit meer krijgen. 

Vier jaar geleden kreeg ik een nier van mijn moeder en elk jaar prijs ik mezelf gelukkig. Terwijl ik dit schrijf klop ik verwoed af op de tafel. Maar zelfs dat lichtpunt komt dit jaar met een wrange bijsmaak. Op het moment dat ik iets te vieren heb horen mensen in een vergelijkbaar schuitje dat het (weer) niet door gaat. Dat hun leven nog iets langer op pauze staat. Dat de spanning  nog een paar maanden verder opbouwt. Maanden die er misschien wel helemaal niet zijn. Dat ook deze kerst elke gang gepaard gaat met een berekening waarna je de aardappelen voor de zekerheid toch maar laat staan. En het ergste, dat je ook de komende tijd weer terug moet naar dat apparaat, dat onvermijdelijke apparaat.

Het zijn de verhalen achter de cijfers. Hoewel “ het afschalen van planbare zorg” klinkt alsof iemand een maandje langer met zijn kalknagels moet rondlopen is het zoveel meer dan dat. Een eufemisme voor dromen die uit elkaar spatten, wanhoop die wint en misschien wel het voorbij gaan van een laatste kans. Ondanks het prachtige resultaat en de fantastische zorg -ik klop nog maar eens af- zijn het tijden die ik niet graag herleef. De donkere dagen voor kerst kunnen al deprimerend genoeg zijn. Waarom ik het dan toch opschrijf? Omdat het belangrijk is in de gaten te houden waarvoor we het doen. De komende tijd zal veel van ons allen vragen. Er is dan een pijnlijke, confronterende waarheid waar ik me altijd aan optrek: Er is altijd wel iemand die elk moment van de dag met je zou willen ruilen. Mijn kerstgedachte? Tel je zegeningen. En blijf gezond.

Groet Michel