Column week 50-2018.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven.jpg Dhr Michel Graef.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Dag Arno,

Kinderloos als ik ben is pakjesavond -op een handje pepernoten na- zomaar aan mij voorbij gegaan. Toen ik in het donker een brief op de post ging doen kwam ik langs verschillende goed verlichte woonkamers, silhouetten en het tumult van enthousiaste kinderen lieten geen twijfel over wat er aan de hand was. Alleen stond ik in de kou te kijken, een weemoediger persoon herkende er wellicht ook iets uit een Charles Dickens roman in. Maar laat ik deze week wat positiever zijn.

Snap helemaal niks van die gele hesjes namelijk. Dat maakt mij wellicht nou net een politicus of een tikkeltje elitair. Dat zeggen mensen, kun je je dat voorstellen? Gister liep er ook zo’n geel hesje hier door de straat. Hij had een hond bij zich. Waarschijnlijk om het gebrek aan medestanders te verbloemen, of gewoon om hem uit te laten natuurlijk. Maar serieus, kan iemand mij uitleggen waar die mensen precies voor zijn, of tegen? Algehele onvrede? Vooruit, ook ik denk dat bijvoorbeeld de energiebelasting anders ingericht zou moeten worden. Maar klagen dat er allemaal niks van klopt in een van de meest welvarende landen ter wereld, kom op zeg. Dat is gewoon ouderwets zaniken.

Nee als ik in Horn een hesje tegenkom betekent dat toch echt wat anders. Dat bijvoorbeeld iemand vrijwillig het verkeer begeleidt bij een evenement. Of zonder vergoeding de hele avond op een EHBO-post zit voor die ene keer dat het nodig blijkt. Handen uit de mouwen en zelf de wereld een heel klein beetje beter maken. Denk daar maar eens over na, met je gele hesje.

Groet Michel