Column week 47-2020.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven 1.JPG Michel Graef 1.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Dag Arno,

Wie vanuit thuis werkt weet dat de dagen eentonig kunnen zijn. Een beeldscherm vervangt enkel het broodnodige deel van het werk, even ontspannen en bijpraten is er vaak niet bij. Toen ik met enkele anderen -toegegeven enigszins ingedut- over de strategische visie van onze gemeente aan het praten was, zat ik ineens rechtop in mijn stoel toen er buiten een kanon werd afgeschoten. Oorlog? Tuurlijk, dat kan er ook nog wel bij dit jaar. Het was natuurlijk verre van oorlog. Hoewel ik me niet kan voorstellen dat ze mij als eerste naar het front zouden roepen zat ik dan nu ook geen lollige columnpjes te tikken. 

Nee, het was de elfde van de elfde, de traditionele opening van de Vastelaovendj. Als je me een jaar geleden had gezegd dat dat moment bijna aan me voorbij zou zijn gegaan had ik je voor gek verklaard. Maar - komt de dooddoener- dit jaar is alles anders.Normaal voelt 11 november als de aankondiging van het laatste deel van het jaar, een beetje Vastelaovendj, Sinterklaas en de kerst. Met de ogen gericht op de rest van de Vastelaovendj. Nu voelt het alsof dit jaar over twee weken klaar is. Misschien is daarbij de wens ook wel de vader van de gedachte. 

Dan ga je een jaar niet verkleed zuipen zullen sommigen zeggen. Het moge duidelijk zijn dat die mensen er weinig van begrepen hebben. Juist in een jaar als dit heeft iedereen kunnen ervaren dat het niet zo zeer gaat om het tegen een bal trappen maar om het bijpraten met de mensen van de club. Dat het niet zozeer gaat om de grootse uitvoering aan het eind maar om het repeteren met vrienden. Als ik in Xenos bordjes zou geloven zou ik zeggen dat het meer om de reis dan om de bestemming gaat. Al mogen ze van mij inmiddels wel wat grotere stappen gaan zetten op de routekaart.

Groet Michel