Column week 45-2021.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven 1.JPG Michel Graef 1.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Dag Arno,

Afgelopen week hield de Tweede Kamer opnieuw tegen dat lokale partijen op dezelfde voet gefinancierd worden als landelijke partijen. Den Haag wacht liever nog even tot - pak 'm beet - na de verkiezingen voor de gemeenteraad. Overigens denk ik niet dat veel van die lokale partijen het geld per se nodig hebben, inmiddels hebben we lokaal wel geleerd onze eigen broek op te houden. Het gaat om het principe, met ongeveer een derde van de totale gemeentelijke zetels in handen gaat het al lang niet meer om een plaatselijke rariteit.

Het ironische is dat Den Haag die opkomst van de lokale partijen toch echt zelf schuld is. Onder het mantra van schaalvoordelen en efficiëntie werd het aantal gemeenten fors verminderd. Om nog eens aan te moedigen vooral in grote verbanden te denken schoof het geld steeds meer van de regio - Haags voor platteland- naar de steden. Het gevolg zien we direct in ons straatbeeld. We mogen steeds verder reizen voor een ziekenhuis, politiebureau, zwembad of bibliotheek. Dan mogen we in Leudal niet eens klagen. In grote delen van Drenthe en Friesland zien ze nauwelijks meer dat er zoiets is als een overheid. Hoe moet je vervolgens vertrouwen op iets dat je nauwelijks ziet?

Weten politici van lokale partijen het dan zoveel beter? Misschien niet eens maar als je constant met panne teleurgesteld naast de weg staat wissel je op een gegeven moment toch van garage. Zeker wanneer -om de vergelijking door te trekken- ze in die nieuwe garage nog eens de tijd maken voor een praatje en kopje koffie. De komende tijd gaan we weer iedereen aanraden vooral over te stappen. Ik zal tot die tijd proberen de politiek in de column te beperken. Al beloof ik niks, ik blijf immers politicus.

Groet Michel