Column week 44-2018.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven.jpg Dhr Michel Graef.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Dag Arno,

Vorige week schreef je in dichtvorm, weer eens wat anders. Die uitdaging ga ik graag nog een keer aan maar dat is voor een andere keer. Je schreef over de Eindstraat, een van de oudste delen van Horn. Het contrast kon haast niet groter zijn doordat mijn jeugd zich grotendeels afspeelde in een van de nieuwste delen van Horn; Bosscherven.

De simultaan opgetrokken rijtjeshuizen waren vooral het domein van alleenstaande moeders, voormalige woonwagenbewoners en de enkele immigrant. Het dorpse equivalent van een volksbuurt, er was altijd wel wat te beleven. Vanuit de voortuin zagen ouders hoe het ene na het andere spel bedacht werd met een platgetrapt blikje. De oudere jeugd keek hangend op een scooter toe tenzij er gevoetbald moest worden, dan was het alle hens aan dek. Op het veel te kleine veldje werd ruimte niet gecreëerd door hoogstaand spel maar door het betere duw en trekwerk. Een VAR hadden we goed kunnen gebruiken. Met stapels jassen als de paal was iedere goal aanleiding tot discussie, tot de grote jongens zich ermee bemoeiden natuurlijk. Iedereen moest noodgedwongen zijn mannetje staan maar uiteindelijk gold het recht van de sterkste, zo’n buurt was het ook wel.

Met het schrijven komt de ene na de andere herinnering boven drijven. Veertienjarigen die in auto’s rondreden, clandestiene hamsterfokkers en dat ene gezin dat elke dag hun hond weer kwijt was. Wellicht iets voor dat gedicht een keer. En dan is het een paar weken klaar met terug kijken. Ik ben het ouder worden maar gewoon ondergaan. Als puntje bij paaltje komt verandert er uiteindelijk weinig. Blijft de vraag of dat een teleurstelling of een geruststelling is.

Groet Michel