Column week 42-2021.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven 1.JPG Michel Graef 1.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Eine wals mèt Maria

Volgens Bernlef is ons bestaan niet meer dan een vluchtig kiertje licht tussen twee eeuwigheden van duisternis. Dat beseffen we nu we veel te vroeg afscheid moeten nemen van zorgzame, bescheiden vrouwen. Lieve vrouwen zoals Toos van Harrie, Truus van Sander en Jacqueline van Jac. Den sjuvertj ’t mich euver miene rök, om met Cor Deneer te spreken. Dan staat het geloof stil en snap ik het niet. Misschien is het leven niet meer dan een lange voorbereiding op het verlaten ervan, zegt de Ierse schrijver John Banville. Hoe ouder ik word, hoe vaker ik in de kerk kom. Word ik geloviger? Ik geloof het niet. Maar naarmate je leeftijd vordert, neemt de wens om ergens geloof aan te hechten toe. Mensen zoeken houvast. Ik ken volwassen mannen die iedere week te voet naar de Kapel in het Zand gaan voor een zieke moeder, weer of geen weer. Hoe mooi! Stoere volwassen kerels met kleine hartjes. Dat maakt geloven bijzonder. Nietzsche beweert dat ieder mens ongeneeslijk religieus is. Onze Lieve Vrouw staat dit weekend prominent in de schijnwerpers in onze kerk. In alle soorten en maten, in volle glorie. Temidden van tienduizend boeken. Voor het goede doel en de broodnodige pecunia’s. De tijd van aalmoezen is voorbij. Keiharde euro’s zijn nodig. De handen uit de mouwen om de eindjes aan elkaar te knopen. De tering naar de nering. Boter bij de vis. Financieel zijn de vette jaren voorbij en de geldbronnen zijn opgedroogd. Dan is vindingrijkheid gewenst. Prakkizeren uit armoe. Dus gaat de kerk de markt op. Alhoewel ze nog lang geen Marktplaats is, wordt er dit weekend flink handel gedreven. Pastoor is niet slechts salesman van het geloof, maar prijst ook boeken, cd’s en lp’s aan om de kas te spekken. Dat is broodnodig. Niet alleen de buxusmot knabbelt aan het geloof. Zelfs op wijwater en palmtakjes zit binnenkort statiegeld. Niet langer is de bijbel het enige ware boek. Tenminste, dit weekend. Op de boekenmarkt gaan verrassende boektitels over de toon- en kerkbank. Voor elk wat wils. Kijk- en luisterboeken, romans, strips, natuurboeken. Kunst. Ongetwijfeld veel bijbels. Zeker nu die helemaal herzien is. Agnes en ik gebruiken nog de ouwe, die is zo goed als nieuw. Ik weet niet of Maria graag leest. Ze zou vast een e-reader hebben. Het lijkt me namelijk een moderne vrouw die met de tijd meegaat. En flexibel is. Niet voor niets neemt ze vele gedaanten aan. Sterre der Zee, Maria met de klompen, Maria van de Duik, Onze lieve vrouw van het heilig hart, Maria van Bahia. In een tijd van verkettering van Zwarte Piet is de Zwarte Madonna ongekend populair. Lees het boek Geen dag zonder Maria. Ze is mens, mythe, moeder. En van ons allemaal. Salve, Regina. Haar aanwezigheid maakt de boekenmarkt zeker tot een succes. Uiteraard met de onmisbare assistentie van mensen als Christien Dings, Jan Vesters, Louis Vermeulen en talrijke anderen. Weliswaar geen heiligen, maar ze zitten er dicht tegenaan. Omdat ze geloven in onze kerk. Dat gelóóf ik niet; nee, dat weet ik zeker.

Arno Walraven, 17 oktober 2021