Column week 38-2021.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven 1.JPG Michel Graef 1.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Leefde veur de sjtad                       

Niks mooiers dan fietsen van Horn naar Roermond. Zodra ik over de kanaalbrug ben, geniet ik. De plas, de beverkreek, in de verte de Weerd. De Isabellegreend, tegenwoordig een naturistenstrand. Veel heeft dat niet om het lijf. Verderop Nijskens Nak en Mosterdgreend. Oolderhuuske. De Natalinitoren. Onder de brug door staat bij Hamans’ hoeve Maaswaard een kruisbeeld met daarop een 11e gebod: Gank mer wiejer en maak angere bliejer. Vanaf de Maasbrug heb je prachtig zicht op de stad en bij de monding van de Roer kun je de eerste regels van het Roermonds volkslied bewonderen: Waar ’t gouden beeld in ’t zonlicht staat op hoogen torentrans de Maas met Roer vereenigd gaat in lichten golvendans. Prachtig. Sinds halverwege de 17e eeuw stond op de kathedraaltoren een verguld Christoffelbeeld. In 1892 sloeg de bliksem in de toren. Die stortte in en de kerk brandde uit. Het vuur was tot in Horn te zien. De Venlose brandweer kwam per trein blussen. Zeker zo handig. Het huidige gouden beeld dateert uit 1957 en schittert inderdaad prachtig in het zonlicht. Vóór de aanleg van het Lateraalkanaal fietsten we recht op de kathedraal af. Nog goed te zien vanaf de Graaf van Horne. Het kanaal is omstreeks 1971 aangelegd. Ik heb een foto waar mijn oom Emmanuel (Wel) bij die werkzaamheden staat te kijken. Hij overleed in september 1971, 50 jaar geleden. Als je de (gratis) webcam Toren 7 op je pc installeert krijg je een fantastisch zicht op stad en ommelanden vanaf  de televisietoren, die met zo’n 100 meter het hoogste punt van Midden-Limburg is. Bezoekers die ooit in de toren waren, zijn lyrisch over dit uitzicht. Ik kan dat bevestigen. De camera zoomt in op herkenbare plekken zoals Munsterkerk, Kathedraal en Maasplassen. Bij helder weer is het zicht wel 50 kilometer. Uniek. Ik slenter graag door de stad. De Sint-Janstraat waar we vroeger als schooljongens met tophandbalster Thea Hendrix op de foto mochten, de Wernerstraat, Pastoorswal, de Ziep, de Leliestraat. Wat kwam ik vaak in de Begijnhofstraat bij tante Mia, in de Christoffelstraat bij ome Baer. Els Zeegers verwoordt het mooi: In de morge van dien sjtraote zeuke miense häör gelök. Klinke klanke oet Sjtufs tore, reurt de Roer róndj Sjteine brök. Wat is het fijn zitten bij Blond & blond, het Munstercafé, de Kroon of Munsterhof. Roermond, stad van rangen en standen, door Jacob Hiegentlich prachtig beschreven in “’t Zotte vleesch”. Uit schaamte kocht diens vader de hele oplage. Toch staat het in onze boekenkast. Inmiddels twee keer gelezen, zo mooi. Ook de boerenstand was in de stad present: in de Hanegats, Varkens-, Biggen- en Eiermarkt, Veldstraat, Honds- en  Sjiêtbergske. Zodra ik de skyline van Beurik, kasteel en Kouk zie, ben ik thuis. In Horn, banlieue van de stad. Soms vergeet ik opzettelijk iets. Gewoon, nog eens kunnen omkeren en terugfietsen naar de stad. Roermond is zo dichtbij. Ik hoef er niet per se te wonen. Tenminste, zolang ik fietsen kan.

Arno Walraven, 19 september 2021 

Roermond column.JPG

Foto: Jules Tonnaer.