Column week 36-2018

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven.jpg Dhr Michel Graef.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  
Dag Arno,
 
Er zijn veel namen voor mensen die tegen zichzelf praten maar ik zal de (pseudo)psychische analyses achterwege laten. En eerlijk is eerlijk, het zijn vaak stiekem hele goede gesprekken. In zekere zin zijn deze columns het levende bewijs. Voor dat ik het op (het digitale) papier zet zijn dit namelijk niets anders dan gesprekken met mezelf. Meestal heb ik het geluk dat ik me de gesprekken nog kan herinneren, heel maar dan ook heel soms ben ik gedisciplineerd genoeg om een aantekening in de telefoon te zetten (de hele flauwe grappen bewaar ik dan voor op de bonte avond).
 
Dat ik denk dat deze gesprekken met mezelf de moeite waard zijn om op te schrijven is al narcistisch op zich. Dat is zelfkennis. Vertrouw vooral geen politicus die zegt dat hij of zij geen narcist is. Iedereen die denkt dat hij meer personen dan zichzelf kan vertegenwoordigen is wel een beetje narcist. Of ze liegen natuurlijk. Het leven van een narcist gaat niet over rozen (doordenkertje), alleen is ook maar alleen. Van de andere kant en dan parafraseer ik Groucho Marx; ik zou misschien ook wel geen lid willen zijn van een club die mij als lid zou willen.
 
Vijf hele jaren, ik schrok er een beetje van. Schrijven we al zo lang deze column? Dat is een carrière op zich. Misschien ook wel een mooi boek, "het beste van" of zo. Nu nog een uitgever vinden (neem gerust contact op). Het zou ook wel een beetje tijd worden dat er eens wat royalty's binnen druppelen. Niet te veel natuurlijk, voor je het weet ga je jezelf belangrijk vinden.
 
Groet Michel