Column week 34-2020.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven 1.JPG Michel Graef 1.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Kaffer

Michel, Het doek is gevallen. Facebook heeft Zwarte Piet in de ban gedaan, weggejaagd, voltooid verleden tijd. Misschien plaatsen brave historici nu en dan nog een fotootje op hun website. Uiteraard met zwart balkje voor de ogen. Zwarte Piet is de zak! Afgeserveerd. Het is afgelopen met de kindervriend die kleur gaf in donkere dagen; voor een jodenfooi! Over en uit, sluiten maar. Of er moet snel een actiegroep worden opgericht. Beter nog, een politieke partij. Een one-issuepartij zoals eentje voor dieren of ouderen. Het zal een kleurrijke club moeten zijn met een grote achterban. Liefhebbers van negerzoenen, rodekool, blanke vla, rood fruit, zigeunerschnitsels, Jodenkoeken, moorkoppen, zwarte bessen, toverballen, wit en bruin brood, Engelse drop, zwartbrood, zwartwit droppoeder, blond bier met een scheutje oud bruin, een sneeuwwitje, witte en rode wijn, Jodenvet en zwarte koffie moeten er zich thuis voelen. Het is bijna ongepermitteerd om te zeggen dat de straten deze week blank stonden. En ook dat je op zwart zaad zit, op zwarte zaterdag. Nederland is gek geworden. Het zal kunst zijn om niet voor racist uitgemaakt te worden. En ik ga zo graag naar Blankenberge. “Iemand de zwartepiet toespelen” zal verdwijnen uit het spreekwoordenboek. Als beduimeld te boek staan. Van de 1500 spreekwoorden in de dikke Van Dale zijn er nog zo’n 400 in gebruik. Zijn we zelf schuld. Ik ben een beetje een paremioloog, een beoefenaar van de spreekwoordenstudie. Spreekwoorden zijn het zout in de taal. Het langste woord in Van Dale is “meervoudigepersoonlijkheidsstoornis”. Past wel een beetje in de hedendaagse discussie. Wat op vandaag heel gewoon is, is over pakweg 20 jaar not done; kan dan niet meer. In de Van Dale uit 1872 staan woorden als “jodenpik” (pek, asphalt), “kaffer”, (inboorling van Kafferland) en “negerland” (vaderland der negers, Afrika). Ik verzin het niet. Gelukkig zijn we nu 150 jaar verstandiger. Er zijn tegenwoordig andere vandalen. Onverlaten die diesel stelen uit beregeningsinstallaties (ook best een lang woord). Jodenstreken! Of herrieschoppende heethoofden die zich aan geen enkel voorschrift houden, die feesten in grote groepen en hun ouders en grootouders in gevaar brengen. Zulke mensen zou ik ‘t liefst uitkafferen. Het is fijn dat de terrassen weer open zijn en dat alles weer een beetje normaal wordt. Het nieuwe normaal welteverstaan, waarin afstand houden en voorzichtigheid voorop staan. Al kun je het ook overdrijven. De Postkoets is wel erg behoedzaam. Je ziet er slechts onkruid op het terras. Deze week bleek eens te meer dat vooroordelen uit den boze zijn. De Poolse arbeidsmigrant Marcin redde drie kinderen van de verdrinkingsdood, maar liet er zelf het leven bij. Triest, maar ook bewonderenswaardig. Dan denk ik weer aan Kees van Herten die in 2004 in de onherbergzame Sierra Nevada z’n leven verloor terwijl hij dat van een ander trachtte te redden. Dát zijn helden!

Arno Walraven, 16 augustus 2020

Ps; “Pikzwart” betekent niet wat je denkt dat het is.