Column week 33-2019.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven.jpg Dhr Michel Graef.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Dag Arno,

Nu ook de week van KVW en - niet onbelangrijk- het slotfeest achter ons liggen komt voor de meeste mensen het einde van de vakantie in zicht. Omdat vrijwel al mijn activiteiten politiek of aan de politiek gelieerd zijn mag ik mij gelukkig prijzen met de lengte van mijn vakantie. Inmiddels vind ik het dan ook niet erg om weer langzaam te beginnen. Goed nieuws voor degene die wachten op een mail van mij, mijn inbox puilt inmiddels aardig uit.

Het echte einde van de zomer is natuurlijk de kermis. Dat het wegsturen van een blaaskapel van het Roermondse marktplein door handhavers het meest besproken nieuws van deze week is geeft aan dat de komkommertijd nog niet helemaal voorbij is. Teken van de tijd, het tijdperk van de klagende minderheid. 

Dat regels (hoe gedetailleerd ook) geen oplossing zijn mag duidelijk zijn. Het voegt enkel irritatie toe aan situaties die al overlopen van ergernis. De zwijgende meerderheid irriteert zich vervolgens dat de brutaalste klager meestal zijn zin krijgt. Regelgeving zit hier alleen maar in de weg. We konden laatst lezen dat de organisatie van Solar en de omgeving nu op een lijn lijken te zitten. Dat komt niet omdat we regels hebben bij verzonnen of aangepast maar omdat partijen bereid waren naar elkaar te luisteren. Een goede les aan de vooravond van een nieuw politiek jaar.

Dat politieke jaar begint overigens op een unieke wijze. We nemen namelijk afscheid van onze burgermeester. Een vrolijk afscheid omdat het een afscheid van eigen keuze is, geen vanzelfsprekendheid in de politiek. Ik zou daar nu uitgebreider bij stil kunnen staan maar dan maai ik natuurlijk het gras voor mijn eigen voeten weg. Wordt vervolgd dus.

Groet Michel