Column week 33-2018.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven.jpg Dhr Michel Graef.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Waat zuusse

Michel, Tot 1991 hoorde de Weerd gedeeltelijk bij de gemeente Horn. Ik heb nooit begrepen hoe de verdeling tussen Horn en Roermond in elkaar zat. De lage huisnummers hoorden bij Horn, de hoge bij Roermond. Van Ass was Horn, Barten Roermond; terwijl Barten toch dichter bij Horn lag. Wie het snapt mag het zeggen. Toch eens aan Puil of Loet vragen. De kapel hoorde in ieder geval bij Horn. Toen ik op de lagere school zat, zaten de jongens van Hermans, Sonnemans, Gubbels bij mij in de klas. Ze fietsten langs de Geer richting dorp. Het kanaal was er nog niet. Mensen uit Haelen, Buggenum en Neer fietsten door de Weerd naar de stad. Een wens die er nog steeds is. In het jaar dat ik Prins was maakte Thei Peeters de sjlager: Waat zuusse? Uiteraard ging die over het watertoerisme van onze oosterburen. “Dao in de Waerd aan det baggergaat, ligktj die Heimat op heur gaat.” Afgelopen weekend was er Solar. Een geweldig en niet weg te denken evenement dat maar liefst 30.000 bezoekers per dag trok. Top georganiseerd. Ik kon er thuis van genieten, al snap ik ook wel dat dat anders is als je er met de neus bovenop zit. Ik fiets er altijd even naar toe om de sfeer te proeven. En velen met mij doen dat. Zien genieten doet genieten. Het is er bovendien ouderwets gezellig op de terrassen bij Hermans, Barten en Van Ass. Zeker bij de laatste is het nostalgie ten top, al is de tijd er niet helemaal stil blijven staan wat de tarieven voor de flessen bier betreft. Maar alleszins betaalbaar. En sfeervol. Harrie ziet dat het goed is, terwijl Jacky Huijskens zich ontpopt als ware kastelein. Tijden veranderen. De Weerd is niet meer wat ze vroeger was. Het is jammer als de oorspronkelijkheid helemaal verdwijnt. De nieuwste plannen van een projectontwikkelaar hoeven voor mij niet. Zeker, nu ik weet dat die rechtstreeks gevolgen kunnen hebben voor de hoogwaterveiligheid aan de Kemp.
Als kind nam ik deel aan kindervakantiewerk; daarna zat ik in de (hoofd-)leiding en nu geniet ik er vanuit mijn achtertuin van. Een jaarlijks hoogtepunt. Met de vertrouwde mensen aan het roer. Dan weet je dat het goed is. Daniëlle, Roel en vele anderen. Niet voor niets kreeg Paul Wolters het afgelopen jaar de bloomebössel, ondermeer voor zijn inzet voor kvw. Vanwege de hitte waren de waterspelen in trek. Uiteraard. Ook mijn waterverbruik kende een enorme piek. Ik heb nog nooit zoveel water gedronken als nu. Ook yoghurt; én bòttermelk. Jaren niet gedronken, maar wel lekker. De extreme hitte dwong vele ouderen om binnen te blijven. Ik heb groot respect voor alle hulpverleners die zich bekommerden om deze mensen en de slogan “omzien naar elkaar” zo ook heel letterlijk invulden. Ook de mensen van de hulpdiensten verdienen een groot compliment. Die hebben hun salaris de afgelopen weken dik verdiend. Dat mag wel eens gezegd worden. En nu op naar het Europees SchuttersTreffen!

Arno Walraven, 12 augustus 2018