Column week 32-2018.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven.jpg Dhr Michel Graef.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Dag Arno,

Vorige week schreef je uitvoerig over de commentaren van Theo Koomen. Je bent ongetwijfeld niet de enige die zijn vocale begeleiding mist. Niet in de laatste plaats omdat zijn huidige opvolgers een schrale troost zijn. Persoonlijk verkies ik het Vlaamse commentaar (qua stijl en inhoud) boven het geleuter van Ducrot op de NOS. Termen als "harken" en "het nieuwe wielrennen" kan ik niet meer horen. Maar baas boven baas, zijn voorganger Mart Smeets kon er echt wat van. En kwalijker, het ging eigenlijk altijd meer over Mart dan over de sport. Narcisme in levende lijve. Mag ik dat zeggen? Enfin tik hem zelf maar binnen. Doe mij Thijs Zonneveld maar of de Belgen natuurlijk. Al wordt dat ook soms " van het goede te veel". 

Ik hinte er in mijn vorige column al op, er wordt wat afgeleuterd op de publieke omroep deze dagen. Waar praat je over als je echt niks meer weet? Inderdaad, het weer. Onzinnigheden als een individuele warme maand koppelen aan klimaatverandering bijvoorbeeld. Juist als de hectiek van de dag ontbreekt zou de publieke omroep tot zijn recht moeten komen; Achtergronden, verdieping, documentaires noem maar op. Nee, nu mogen de reservisten hun kunstje doen. En in plaats van het gebruiken van de achternaam (Pauw, Witteman, Jinek) heet het nu "Laat op één". Ik paste voor de eer denk ik.

Tot slot wordt ook op de terrassen geleuterd behalve op die dagen dat het zelfs te warm is om op een terras te zitten (het is ook altijd wat). Vroeger werd dat tijdens deze dagen nog wel eens licht overstemd door de klanken van het Solar festival. Dat mag ook niet meer zijn. Het recht van de brutaalste zullen we het maar noemen, als je maar lang genoeg zeurt. Ach, geeft ons wel weer wat om over te leuteren.

Groet Michel