Column week 28-2020.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven 1.JPG Michel Graef 1.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Geef acht!

Michel, Schutters kijken uit naar de eerste zondag van juli als het Oud Limburgs Schuttersfeest wordt gehouden. Een prachtige optocht met schitterende konings- en keizersparen, tamboer-maitres, drumbands, klaroenen, vendeliers, marketentsers, generaals, commandanten, officieren, bielemannen, manschappen (m/v). Een indrukwekkend tableau de la troupe. Discipline, of zoals oud-commandant Miesj van de Foêk zei: “Noew gaef toch ins ei bietje acht!” Beschermheren en –vrouwen op de eretribune glimmen van trots als “hun” schutterij voorbijmarcheert. Op de wei wordt gestreden om de schutterseer. Duizenden bezoekers. Feesttenten. Gezelligheid. Muziek. Böhmischer Traum. Het gerstenat smaakt naar meer. In 1951 was d’n Aoje Limburger voor het laatst in Horn. Dat het zolang geleden is, ligt niet aan het talent van onze schutters; stalen zenuwen, maar vooral schuttersgeluk zijn net zo noodzakelijk. Zoals het hele seizoen al geen schot gelost is, is ook vandaag niks te beleven op de schutterswei. Totale sjötdown. Doorgaans zijn schutters verstandige mensen. Maar toen ik hun hoogste man hoorde pleiten voor verregaande versoepeling van tal van “culturele” evenementen, begon ik te twijfelen. Uiteraard wil iedereen dat alles zo snel mogelijk normaal wordt. Dat hoef je dus niet te roepen. Zover is het echter nog lang niet. We moeten het gezonde verstand gebruiken en ons richten op wat men “het nieuwe normaal” noemt. Waarin alles anders is. Niet slechter of beter; anders. Als een autoriteit zoiets roept, is het niet vreemd dat verenigingen willen beginnen. Of het slim is? Het virus waart rond en kan zomaar de kop opsteken. Onder druk van de publieke opinie is een verregaande versoepeling afgekondigd. Niet van harte en met veel voorbehouden en waarschuwingen, veel mitsen en maren. Het is een hele toer om de balans tussen economie en gezondheid te vinden. Mensen in zorginstellingen bezoeken; prima, gelukkig. Horeca open; logisch en begrijpelijk. Scholen en openbaar vervoer; ook goed. Er zijn echter hoofd- en bijzaken. Het is onverstandig repetities  van zangkoren, harmonieën, toneelclubs te hervatten, net zoals het houden van bijeenkomsten van heemkundeverenigingen, senioren en dergelijke. Volstrekt onbelangrijk in het licht van de grote risico’s. Vind ik. Verstandige bestuurders binden de kat niet op het spek. Zelfs bridgers menen onder het mom van binnensport te kunnen beginnen. Mij niet gezien! Iedereen mag er het zijne van denken. Ik zeg op mijn beurt: praat eens met iemand die corona heeft gehad of wiens partner, ouder, familielid aan die ziekte is overleden. Die zit niet te wachten op een concert of samenkomst. Gelukkig hebben veel verenigingen van de nood een deugd gemaakt en alternatieven bedacht. Daar zie je de vindingrijkheid van de samenleving. Speciaal voor vandaag is een app ontwikkeld als alternatief voor het OLS. Gezellig? Moeten we afwachten. Natuurlijk niet zoals in het echt, op de wei. Maar misschien the second best. Schutters zijn flexibele mensen, realisten. Kunnen met iedere situatie omgaan. Kijken vooruit, naar het volgend seizoen. Ze weten wat wachten is. Als je té snel de trekker overhaalt, is het mis. Goed mis. Dan lig je d’r uit. Definitief.

Arno Walraven, 5 juli 2020