Column week 25-2021.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven 1.JPG Michel Graef 1.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Dag Arno,

We zijn er bijna, maar nog niet helemaal. In mijn hoofd volgen dan bijna standaard de woorden “kontje kaal”. Dat was wellicht een zinniger vervolg geweest dan de aankondigingen die we afgelopen week op de persconferentie mochten beluisteren. Vanuit economisch oogpunt is het volslagen helder waarom we de horeca gecontroleerd open laten gaan. Onbegrijpelijk is echter het meteen maar compleet loslaten van de meest basale en makkelijk op te volgen maatregelen. Het zou me niks verbazen als ze volgende week vol trots aankondigen dat handen wassen niet langer geadviseerd wordt.

Wat gecommuniceerd wordt als een voorzichtige stap voorwaarts klinkt voor de meeste luisteraars als het signaal brand meester. Enfin, ik heb me er maar bij neergelegd dat in het afgelopen jaar het woord terras vaker gebezigd werd dan het woord zorg of gezondheid. Waar ik me niet bij neerleg is dat politici de impopulaire boodschap niet meer durven te verkondigen maar drukker zijn met simpele one-liners en infantiele stickeralbums.

Met de gemeentelijke verkiezingen in zicht is het verleidelijk om in dezelfde reflex te vervallen. Zo zou ik de lezer kunnen beloven (ik noem maar eens toevallig iets) dat leegstand op de Dorpstraat straks verleden tijd is, verloedering overal opgeruimd wordt en dat iedereen met een plak grond een woning uit de grond mag trekken. De realiteit is echter anders, elke twee stappen vooruit vergt er een terug. Het midden vinden brengt veel meer dan roepen vanaf de flanken en wie niet bereid is in grijstinten te denken maar bij zwart/wit blijft komt geen meter verder. En soms, heel soms, moet je toegeven dat je als overheid niet alles kunt oplossen.

Iedereen lust frikandellen maar niemand wil horen hoe ze gemaakt worden. Natuurlijk is de ambitie om het centrum (nog meer) op te knappen en een nieuwe invulling te vinden voor de minder mooie plekken in ons dorp. Maar Rome is ook niet op een dag gebouwd. Nee dat vergt werk, veel werk. Werk waar ik voor mijn gevoel nog maar net aan begonnen ben en dus nog lang niet klaar mee ben. Of dat betekent dat ik in maart weer de lijst wil aanvoeren? Wat denk je zelf?

Groet Michel