Column week 20-2020.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven 1.JPG Michel Graef 1.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Ommetje

Michel, Wat wonen we toch mooi. Tegen de stad aan en toch in een dorp met rondom natuurschoon. Nu we verplicht binnen zitten (ik snap nu hoe kippen zich voelen bij de ophokplicht) maak ik iedere dag een ommetje. Dan kom je van bij ons al snel op de prachtige Beegderhei. Via de Napoleonsweg de hei op en langs de Beegderweg terug kun je verschillende kortere of langere routes samenstellen. Maar ook het gebied achter Ursula is mooi. Bij Van Gerven het bos in richting de voormalige Franseberg en parallel aan de autoweg over Bethanië terug. De gemeente Leudal heeft een boekje uitgegeven met dorpsommetjes. De wandelingen zijn voorzien van routebeschrijving en enige relevante informatie. Je kunt dat van Horn starten bij De Abdij. De wandeling voert je langs culturele objecten zoals de molens en het kasteel en door mooie natuur en gezellige straatjes. Ongeveer 7 kilometer “wanjele dóór Haör”. Ook wandelen rondom Horn is een genot. En vooral even stilstaan en genieten van de mooie omgeving. Door de Gelei via de Roermondseweg en ’t Haeles Brook langs Tonny Smeets terug naar Horn. Wat wonen burgemeesters toch mooi. Over de Middenheysweg achterlangs Hornerheide door de Hei richting Houterhof en via het Kloppeven door de Vennenbuurt naar huis. Helaas moet je echter ook constateren dat hier en daar obstakels zijn opgeworpen die de doorgang belemmeren en het wandelplezier temperen. Het komt steeds vaker voor dat wegen plotseling om onbegrijpelijke redenen zijn afgesloten voor wandelaars. Onnodig. Door een eenvoudig klaphek of tourniquetje te plaatsen kan zowel de wandelaar als de agrariër zijn gang gaan. Laeve en laote laeve. Mijn favoriete wandeling is via de Beegderweg door het poortje bij Roy Vrinzen de Breule in. Genieten van de mooi verzorgde bijenkasten van imker Bocken in het idyllische weiland en dan rechtsaf richting De Krang. Over Beegden terug door die verrassend mooie Breule over de route die door de heemkundevereniging van Beegden is uitgezet. Het verhaal van de klokken van de Breule wordt er via infoborden verteld. Aan de overzijde van de Beegderweg kun je de route voortzetten. Voor wie nog puf heeft. Een mens heeft niet veel nodig om gelukkig te zijn. Als je goed oplet, vind je overal in de natuur –om met Franciscus te spreken- de signatuur van God. Aan de Heys, in ’t Brook, oppe Geiser, in de Breule, in Bekkersbaandj of de Moer, langs Leer en Brookesgraaf, in de Gaard. Je moet wél kijken. Naar de schapen en de koeien; naar de reiger, een ree, de wielewaal en de kwikstaart, de populieren, naar het Robertskruid (vroeger stinkende ooievaarsbek genoemd) en ‘t fluitenkruid. En luisteren, om te kunnen horen dat er van ver een klokslag komt aanwaaien. In Pallieter lezen we al: “’t Is schoen, lot er ons de sijs van aflakken”. En bij thuiskomst een heerlijk kopje koffie. Agnes heeft daar altijd wat lekkers bij. God kan het in Frankrijk niet beter hebben.

Arno Walraven, 10 mei 2020