Column week 16-2019.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven.jpg Dhr Michel Graef.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Gat in de markt

Het zwarte gat blijkt een natuurkundig fenomeen te zijn. Afgelopen week werd de eerste foto ervan gepubliceerd. Vroeger was het een sociaal verschijnsel, vooral wanneer je achter de geraniums dreigde te geraken. Einstein voorspelde 100 jaar geleden al dat er zwarte gaten bestonden, terwijl hij dat zelf niet voor mogelijk hield. Vergelijk het met geloven. Weten dat het zo is, maar het niet hard kunnen maken. Nog een Goede Week dan is het Pasen, het belangrijkste Christelijke feest. De verrijzenis van de Heer, de opstanding uit de dood. Midden jaren ’70 was ik onderwijzer in Heel op de Engelbewaarderschool. Een mooie tijd. We zaten dan in de passieweek meer in de kerk dan op school. Palmzondag, Witte Donderdag, Goede Vrijdag. Laatste avondmaal, kruisontbloting en kruisverering. Bloemenhulde. Klepperen, wijwater verstrekken, boetedoening. School was het verlengstuk van de kerk. Tijden veranderen; gelovigen worden tegenwoordig zwaar op de proef gesteld. Vanzelfsprekendheden zijn er in de katholieke kerk niet meer. Eén ding is zeker: niets is zeker. Bij ons hangt overigens nog altijd een palmtakje. Geloven betekent zoiets als aannemen dat er een zwart gat bestaat zonder het ooit gezien te hebben. Zoals Einstein. Had hij al eerder gelijk toen hij beweerde dat de hoofdreden voor stress het dagelijkse contact met idioten is? Dan heb ík –Goddank- geen stress. Onze geloofsgemeenschap kent gelukkig nog mensen die onvoorwaardelijk geloven en zich alle moeite getroosten om van het hoogtepunt van het kerkelijk jaar een echt hoogfeest te maken. Ons kerkkoor is niet voor één (zwart) gat te vangen en timmert onder de bezielende leiding van de ambitieuze dirigente Sylvia Berghs flink aan de weg. Al weken wordt  gepassioneerd gerepeteerd aan een uniek paasprogramma, een project dat een boost zal geven aan het paasfeest in Horn en omstreken. Hopelijk een gat in de markt. Van heinde en verre  hebben zich geoefende zangers en zangeressen bij ons koor aangesloten om iets moois te maken van deze paasviering. Alleluja! De Heer is waarlijk opgestaan. Een hele uitdaging. Zestig koorzangers trakteren de hopelijk talrijke kerkbezoekers op paasgezangen van Vivaldi, Mozart, Haydn en Händel. Een regelrechte aanrader. Oók voor diegenen die niet wekelijks de kerkdiensten bezoeken wordt het een paasmis om van te smullen. Stabat mater dolorosa. Haec Dies! Waardering voor koor, solisten en dirigente voor dit initiatief. Magnificat! Komt dat zien: Parochiekerk Horn, 11.00 uur. Enig zitvlees is vereist. Wie de pauselijke zegen Urbi et orbi, voor stad en platteland, niet wil missen wordt geadviseerd deze via Uitzending gemist terug te kijken. Het misboekje wordt (tip voor heemkundigen en chroniqueurs) gegarandeerd een collectors item. Wie weet inspireert het jou, Michel, je aan te melden als lid, alhoewel ik eerder geloof in een zwart gat dan in een dergelijk (paas-)wonder. Dat je niet gedoopt ben, is geen belemmering. In geval van nood mag en moet iedereen dopen. Dat knap ik met groot genoegen voor je op.

Arno Walraven, Palmzondag 2019