Column week 15-2021.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven 1.JPG Michel Graef 1.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Pluk de dag

De Latijnse spreuk Carpe diem betekent “pluk de dag”, geniet van het leven. Het is de tegenhanger van het godvrezende “memento mori” (gedenk te sterven). Romeinen ten tijde van keizer Augustus dachten het geluk te vinden in het najagen van rijkdom, macht en eer. Voor de dichter Horatius lag het veeleer in kleine dingen als tevreden zijn met wat je hebt en daarvan genieten. Met name van de natuur en van een goed glas wijn. Meer was niet nodig om je goed te voelen. Het leven kan zó voorbij zijn. Onlangs namen we afscheid van verenigingsmens Ger Smeets. Kerk, Oranjecomité, EHBO, KSV om maar enkele te noemen waar de vlag ongetwijfeld halfstok is gegaan. Hij was nog pas 7 X 11 jaar. Ik ben al 6 X 11. Elke dag loop ik 10.000 stappen. Met mijn huidige baan is dat goed te combineren. Sommigen vinden het veel, anderen niet. Zo is het hele leven, alles is relatief. Verleden jaar schreef ik de column Sweet 16 waarin ik herinneringen ophaalde aan jong overleden klasgenoten. Het is 50 jaar geleden dat ik 16 was. Destijds nam ik afscheid van jongens die inmiddels dus al 50 jaar niet geleefd hebben. Soms denk ik aan hen. Ook nu nam op Ursula een examenklas afscheid van een klasgenoot. Willem van de Biesebos, een zestienjarige jongen uit Ittervoort, verongelukte dodelijk op weg naar school. Een fijne jongen die voetbalde en fan was van Feyenoord. Een jongen die zichzelf in de toekomst al op een van de grote bergingsvoertuigen van zijn vaders bedrijf zag functioneren. Het verdriet is groot. “Je moet me niets vragen, de antwoorden zijn op”, zegt Frank Boeijen. Op indrukwekkende wijze namen familie, klasgenoten, vrienden en dorpsgenoten afscheid van Willem. Een colonne van tientallen bergingswagens voerde hem stapvoets door het dorp en bracht hem vervolgens naar het crematorium. Op zijn kist het shirt van Feyenoorder en grote voorbeeld Brian Linssen. You never walk alone is ‘t clublied van het legioen in de Kuip. Dat geldt ook voor Willem. En hopelijk eveneens voor zijn ouders en zusjes. Dat ze hun verdriet kunnen delen. Ger Smeets geloofde in de toekomst van onze jeugd. Soms wordt die abrupt afgebroken en staat ons verstand stil. Toen ik 16 was, zong Lyn Anderson “Never promised you a rose garden. Along with the sunshine, there's gotta be a little rain sometime”. Maar soms mag het wat minder. Heel wat. Ik weet zeker dat er klasgenoten zijn die Willem niet zullen vergeten.

En voor altijd is dit mij bijgebleven:
hoe zeer veel stiller dood dan slapen is;
dat het een daaglijks wonder is, te leven,
en elk ontwaken een herrijzenis.

Aan deze dichtregels van J.C. Bloem houd ik me dus maar vast en ondertussen pluk ik zoveel als mogelijk de dag terwijl ik vlijtig mijn 10.000 passen zet, nadenkend over hoe ik de latijnse uitdrukking  “Ars vivendi, de kunst van het leven” in praktijk kan blijven brengen.

Arno Walraven, 11 april 2021

P.s; Prins Philip werd 9 X 11. Naar verluidt heeft hij de dag goed geplukt.