Column week 15-2019.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven.jpg Dhr Michel Graef.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Dag Arno,

Het is nu toch echt langzaam lente aan het worden. In het voorjaarszonnetje schrijf ik dan ook deze column. De koeien mogen de wei in maar Martin Bril zou het nog geen rokjesdag noemen. Daar heb ik in Horn althans weinig van gemerkt. Je schreef vorige week over het honderdjarige bestaan van de harmonie. Een prachtige mijlpaal, zelf ben ik echter nooit lid geweest. Ook ben ik - zoals iedereen heeft kunnen horen toen ik als achtergrondzanger van mijn broer fungeerde- weinig muzikaal.

Nee, laat ik wat schrijven over die andere jubilaris. Heb namelijk wel zelf zes jaar mogen vertoeven op St. Ursula. Ik denk met plezier terug aan die tijd. Het ging me altijd makkelijk af, soms iets te makkelijk. Al ben ik wel bijna blijven zitten door een onvoldoende voor gym (ik paste wat dat betreft precies in het stereotype van een sullige studiebol met een slechte motoriek). Nee achteraf heb ik te weinig uitdaging gehad, al maakte ik me er ook makkelijk vanaf. Verveeld ging ik anderen vervelen en met naast mij maar twee andere jongens in een klas vol meisjes was ik ongetwijfeld niet altijd geliefd.

Anekdotes genoeg natuurlijk. Zo bracht ik regelmatig tijd door bij conrector Bergmans (ik mocht niet Nico zeggen, nadrukkelijk niet). Zo veel dat ik zelfs een keer even de wacht mocht houden. De eerstejaars die zich vervolgens nerveus kwam melden keek wel even op dat de conrector zo jong was. Of hij zich echt een week lang om acht uur heeft gemeld heb ik nooit gecontroleerd. Met het schrijven komt de ene na de andere herinnering naar boven. De eindexamenstunt die de krant haalde, die keer dat we de douche in het natuurkundelokaal aan een test onderwierpen, de discussies met mijn leraar Nederlands (niet jij Arno, die andere), het eerste sigaretje, de beruchte carnavalsfeesten bij de Postkoets. 

Ach, laat ik de rest bewaren voor de reünie.

Groet Michel