Column week 10-2019.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven.jpg Dhr Michel Graef.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Dag Arno, dag Joeri,

Wat hebben we genoten. Clichés zijn niet voor niets clichés. Ja je wordt geleefd en ja het is voorbij voor je er erg in hebt. Zo veel mooie momenten in een korte tijd gepropt, dan schiet het schrijven van een column er wel eens bij in. Daar zal iedereen begrip voor hebben. Na de optocht kreeg ik een krantje in handen met een hoop lollige onzin. Een ding klopt echter zeker. Joeri droomde niet al als kind, niet al als baby maar al als foetus van prins worden. Je zou denken dat het dan alleen maar kan tegenvallen. En als carnavalist pur sang dacht ik wel te weten hoe het spelletje gespeeld moest worden. Het is mooi dat je dan toch nog verrast kan worden.

Niet door de pracht en praal - begrijp me niet verkeerd de optocht afsluiten bovenop de prinsenwagen is ook prachtig- maar juist door de kleine dingen. Op bezoek op de Lataste (een traditie in ere hersteld) of in de polonaise met de peuterprins. Iemands monotone dag in het bejaardentehuis of ziekenhuis opvrolijken met een fruitschaaltje (dat haalt tegenwoordig zelfs het nieuws Arno) of macaroni eten bij de burgemeester van het Brook. Terug kunnen keren op de dialyse afdeling in Roermond met een prins en twee vlaaien was voor mij persoonlijk een hoogtepunt. Kers op de taart was ongetwijfeld het aftreden. Na een indrukwekkend en vooral emotioneel bedankwoord werd met een vrolijke noot geeindigd. Jij Joeri, ging op de knieën en begon zo een nieuw avontuur. Geruchten gingen bovendien dat jij eerder weg was om aan mijn neefje of nichtje te gaan beginnen. Een vruchtbare avond dus.

Mochten ze dan ook over een maand of twee bij je aan de deur staan, is er maar één ding dat ik als advies kan meegeven: Neet twiefele, doon! Mede namens Joeri wil ik iedereen bedanken voor de prachtige Vastelaovendj.

Groet Michel