Column week 07-2019.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven.jpg Dhr Michel Graef.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Bank

Michel, Er is weer een bank op het Raadhuisplein. In mijn jeugd lag er de Boerenleenbank en alhoewel mijn ouders postkantoor hadden en dus bij de giro waren had ik er een spaarrekening. De oranje spaarpot heb ik nog en ook het spaarbankboekje waar Thea Puts de bedragen bijschreef indachtig het spreekwoord “Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd”. De nieuwe bank danken we aan de Sjaopswei die 33 jaar bestaat. Dit jubileum is groots gevierd. Of, zoals een lid van de Bachusclub op Instagram schreef: “We hebben een prachtig weekend achter de boeg.” Dan zeg ik maar dat het jubileum met volle teugen gevierd is. Hoogtepunt was de onthulling van een prachtige stenen bank, met ruim achttienduizend mozaïeksteentjes waaraan zeven vrijwilligers 450 uur geknipt en geplakt hebben. De bank weegt maar liefst 1600 kilogram. Een veilige bank. Die sleep je niet zomaar weg. Het resultaat mag gezien worden. Een ware toeristische attractie. Geen reservebank, kerk- of communiebank, geen crisisbank of bankencrisis. Geen werkbank, maar een rustbank om even te verpozen tijdens ’t Wanjele door Häör. De voorzijde toont grazende schapen in de Sjaopswei. De tekst “Vastelaovendj make wae same” is veelzeggend en typeert de leden van de Wei ten voeten uit. Ein schöner Rücken kann auch entzücken, want de achterzijde is zo mogelijk nog mooier. Die toont kerk, raadhuis en kiosk en daarnaast is de symboliek uitgebeeld die de Sjaopswei zo kenmerkt. De lindeboom, het kanon, gestoken bezems, de uitbundige sjaopebössel. En dat alles in de nabijheid van het stamcafé Aan de Kirk. Deze kreatievelingen organiseerden zich 33 jaar geleden tot een vriendenclub. Mannen die van niks wat kunnen maken. Geweldige ideeën en vernieuwende initiatieven passeerden in die 3X11 jaar de revue. Destijds vierden we Vastelaovendj vanuit Hornerhof, bij Ietje Puts. Onlangs is Ietje overleden. Tijden veranderen. Niets blijft hetzelfde, maar de Sjaopswei heeft aangetoond geen eendagsvlieg te zijn. In “mijn” tijd opgericht. (Het is ook nu nog mijn tijd, al hoop ik dat mijn tijd nog lang niet gekomen is.) Ik ben trots dat ik in 2003 de gouden bezem van dit gezelschap mocht ontvangen. Ook Prins Joeri is lid van de Sjaopswei. Dat maakt het jubileum wel heel bijzonder. Toen ik hem op zijn receptie vroeg om mij als columnist te vervangen bij mijn aanstaande afwezigheid twijfelde hij geen moment. Door de bank genomen draait hij er waarschijnlijk zijn hand niet voor om. Twee banken op het plein; wat een weelde. In deze tijd van geldontwaarding is zo’n mooie bank een waardevolle investering. Zonder bankgeheim. Het rendement ervan zal best groot zijn, niet alleen met Vastelaovendj. De plek nodigt uit om te ontmoeten en contact te leggen. Daar zit de winst. Zo is het bedoeld door de Sjaopswei en zo wordt het begrepen. Dikke merci, Sjaopswei. Van harte proficiat en ad multos annos!

Arno Walraven, 10 februari 2019

Ps; Toen mede-oprichter Ton Vermeulen erop plaatsnam had de Wei ineens een Ton op de bank.