Column week 02-2022.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven.JPG Michel Graef 1.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Voornemens

We hebben het oude jaar weggejaagd. Het bracht voor velen ellende en verdriet. Zó denk je dat het glas half vol is, komt iemand langs en stoot het om. We namen afscheid van Truus, Toos, Jacqueline, Jan, Henk, Gerrit en vele andere dierbaren. Het water drong bij onze dorpsgenoten aan de Kemp de woningen binnen, maar tegelijk met het water steeg de saamhorigheid. Water kan verbroederen, zeker als het hoog is. Het is nooit alleen maar kommer en kwel in het leven. Ups-and-downs. Gewoon opstaan en opnieuw beginnen, al besef ik dat dat makkelijker gezegd is dan gedaan. In plaats van een functie elders kreeg ik een functie nergens en ik vind het heerlijk. Jammer dat de weersomstandigheden met Kerstmis ook dit jaar naatje-pet waren. In plaats van sneeuw en ijs kregen we regen, regen en nog eens regen. Hoge temperaturen. De kerstvakantie had meer weg van een herfstvakantie. Wellicht kan Kerstmis beter in januari of februari gevierd worden. Dan kloppen de meeste kerstliedjes ook weer. Het is een kwestie van gewenning. Alles went: digitaal vergaderen, nieuwe afvalsystematiek, met een omweg naar Roermond. Fijn dat het plaatselijk bedrijf van Richard Hendrickx het werk mag maken en zo een mooi visitekaartje kan afgeven. Ons  multifunctioneel centrum beleeft een doorstart. Misschien kan die revival gepaard gaan met een nieuwe flitsende naam in plaats van het oubollige Postkoets. Wie weet krijgen we in de toekomst een coronaproof Vastelaovendj in de zomer en zomervakantie met kerst. Er is een nieuw kabinet, eindelijk. Dat had Max Verstappen sneller gekund. Morgen is het alweer vandaag. Het is wat het is. Begin het jaar goed. Maak eens een praatje met de krantenjongen of -als je dat te vroeg is- met de postbode. Onze postbesteller heet Marian. Uit Beegden. De week voor Kerstmis tien zakken post. Draait ze haar hand niet voor om. Terwijl het koud en vies was. Letterlijk door weer en wind. Ga er maar aanstaan. Niks is gewoon. Ook Sofie en Sandra zijn postbode. Ze staan hun mannetje. Een echt vrouwenberoep dus. Dat was in de tijd van Bèr Stammen ondenkbaar. Ook Bèr overleed afgelopen jaar. Onze huisartsen zijn eveneens uitsluitend vrouwen. Toppers. Hopelijk blijft ons de digitale huisarts nog lang bespaard. Huub van tante Jo begon het jaar goed, hij woont immers in Reuver, op de Rembrandtstraat. Hij lacht niet alleen in het vuistje of in zijn elleboog; hij schatert.

Ik ben geen man van voornemens. Ik ken mezelf maar al te goed. Ik sluit liever af met een gedicht van Josephine Banens waar alles in staat. Zalig Nieuwjaar!

 

Voornemens 

Ik hoor het ’s winters van
de uilen die hier schuilen
en van de blauwe reiger
in het riet. 

Nee, wachten tot de lente
hoeft echt niet.
Begin vandaag nog met het
keren van het tij
voor het te laat is:
de verandering ben jij! 

Vlecht dan een krans en
steek kaarsen aan
en weet dat deze duisternis
voorbij zal gaan.

 

Arno Walraven, 9 januari 2022