Column week 01-2019.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven.jpg Dhr Michel Graef.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Adieu 2018

Michel, Ben mijn lijstje met goede voornemens voor 2018 kwijt. Net nu ik het nodig heb...! Morgen is de laatste dag van het jaar. Dan worden de oliebollen van de Scouting gebakken. Die zullen extra lekker zijn in dit jubileumjaar. Tijd om de balans op te maken, al heeft terugkijken geen enkel nut. Of het zou moeten zijn om nog eens te genieten. Van de Graafschapsfeesten bijvoorbeeld. Of van die fantastische zomer. Die heeft mij doen besluiten zonnepanelen op het dak te leggen. Steeds als ik de meter zie teruglopen, moet ik glimlachen. Gisteren is geschiedenis; vandaag een geschenk. Zegt de Maastrichtse dichter Frans Budé. Zo is het. Pak het uit en geniet ervan. In 2018 werd mijn moeder 100 jaar. Morgen, Oudejaarsdag, is het 14 jaar geleden dat ze overleed. Een goed begin was voor mij het halve werk. Ik kreeg op 2 januari een nieuwe heup en loop sindsdien weer als een kievit. De voedselpakkettenactie die onze webmaster samen met Sylvia & Ruud al jaren op touw zet was ook dit jaar een groot succes. Jammer dat het anno 2018 nog steeds nodig is. Mooi dat het gebeurt. Sinterklaas haalde gehavend de eindstreep. De toekomst van zwarte Piet is ongewis. En dan herinner ik me dat ik het als onderwijzer ooit waagde in een kerstspel twee zwarte koningen op het toneel te brengen. Als geintje. Ik hoop niet dat me dat met terugwerkende kracht de kop gaat kosten. Het is vast verjaard. In deze feestmaand zou mijn ome Wel jarig zijn, op Eerste Kerstdag. Niet voor niets heette hij Emmanuel. En mijn vaders verjaardag was op 28 december, Onnozele kinderen. Ik ben vernoemd naar Engelbert Arnold Freulich. Die zou vandaag jarig zijn. Mijn schoonmoeder de 22e; net als tante Trui. Max en Veronika trouwden in Tsjechië en op 19 december werd hun kerstkind Idris geboren. Veel geluk! Geschiedenis stelt niks voor, maar herinneringen zijn mooi. Aan mijn vader die altijd geestig was en voortdurendzong en met mijn moeder door de keuken walste. Deze week overleed Ron Hartog, een vriendelijke en bescheiden man. Sportief. Hij was hoffotograaf voor deze website. Ik weet niet of hij gelovig was, maar toen ik vernam van zijn heengaanhoorde ik op de radio “Nader tot u, mijn God”, het laatste lied van de band voordat de Titanic zonk. Ik heb bij de Sterre der Zee een kaarsje voor hem aangestoken. Maar ook mijn respect getoond voor de vrouw die altijd en onder alle weersomstandigheden buiten bij de poort zit om te collecteren voor de goede zaak. En 2019? God only knows. Wellicht gaan we afrekenen met contant geld. In elk geval gaan we eine sjoeane Vastelaovendj tegemoet. En de rest nemen we maar zoals ‘t komt. Soms is het goed dat een ander niet kan horen wat ik denk. Ik wens jou en alle trouwe lezers een goeie roetsj en een zalig Nieuwjaar!

Arno Walraven, 30 december 2018 

Volgens Einstein bestaat tijd alleen maar, omdat anders alles tegelijk zou gebeuren.