Column week 41-2017.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven.jpg Dhr Michel Graef.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Ontspullen

Hallo Michel,

Achteruitkijken is zinloos. Of, zoals Nelleke Noordervliet het zegt: “Vergeten is beter dan zinloos herinneren”. Nagenieten mag. Bijvoorbeeld van de jaarlijkse vlooienmarkt. Bij de schutterij. Je was er. En je bent ongetwijfeld gepakt en gezakt naar huis gegaan. Voor een spotprijs een grote slag slaan. Het kán zomaar en het gebeurt! Al jaren laat de oudste vereniging van het dorp zien meester te zijn in het recyclen van oude, maar ook nieuwe spullen. Het is welbeschouwd dus een moderne vereniging. Afval bestaat niet meer. Overal is markt voor. Met dank aan de inwoners die ieder jaar ontspullen en daarbij denken aan de schutters. Die niets op Marktplaats plaatsen, maar opzij zetten voor eerlijke mensen die de moeite nemen het huis-aan-huis te komen ophalen. Die niet de hand ophouden, maar de handen uit de mouwen steken. Hun vereniging is er goed mee. Je moet er zijn geweest om het te snappen. Wie eenmaal geweest is, komt terug. Voor de koopwaar en voor de sfeer. Veertien dagen lang zijn velen bezig met de voorbereidingen. Tent opzetten, spullen inzamelen, sorteren en vervolgens aan de man/vrouw brengen. Leden van de club, maar ook vele andere vrijwilligers. En ook díe komen ieder jaar terug. Vele handen maken licht werk. Hoe meer zielen, hoe meer vreugde! Je ziet er géén BN’ers, maar wel TN’ers. Typische Nederlanders die het pingelen en afdingen tot kunst verheven hebben. En dat loont, behalve aan de poort. Dáár zetelen sinds mensenheugenis de mannen van de vlakte. Niemand kan om hen heen. Meer dan 1000 kooplustigen passeren met enige spanning hun kassa om hen na afloop tevreden en voldaan te bedanken. Onder hen vele NN’ers, Nieuwe Nederlanders. Die pingelen net zo hard als de echte “Hollanders” en tonen daarmee aan een heel eind ingeburgerd te zijn. In en rond de tent, in en buiten de kantine is het druk en de sfeer is goed. Verkoop bij opbod én afslag (alhoewel je van een béétje niet veel kunt afhalen). En na afloop wordt er door alle medewerkers nog even nagekaart bij een lekker potje bier. Enkele fanatiekelingen doen dat letterlijk en laten zich niet afleiden door het uit schorre kelen meegezongen “Leef als een zigeuner”. Het is zeker niet de enige vlooienmarkt, ook niet in de regio. Maar het is verreweg de drukste en de gezelligste. En als ’s anderendaags de tent weg is, kunnen we met recht zeggen: opgeruimd staat netjes. De overblijvende boeken gaan naar de boekenverkoop van de kerk voor de renovatie van de verlichting. Tjonge, ik herinner me dat die werd aangebracht. Terugkijken is en blijft echter zinloos. Ook dit jaar hebben de thuisblijvers heel wat gemist; volgend jaar is er weer een nieuwe kans. Noteer alvast de eerste zondag in oktober.

Arno Walraven, 8 oktober 2017

p.s De beschermheer zag dat het goed was.