Column week 23-2018.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven.jpg Dhr Michel Graef.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

De kop is d’r-aaf!

Michel, In het exacte midden van Limburg hebben wij onze eigen heerlijkheid. Volgens meester Van de Boel lag dat middelpunt in de keuken van boerderij De Waerenberg. We weten het nu iets nauwkeuriger. Het bevindt zich in de tuin van onze buren, ook nu Nederland in het zuiden een stukje groter geworden is. Ik heb niet zo gek veel op met geschiedenis. Behalve dan met de oorlogen. De zeeslagen met de Engelsen hebben mij altijd geboeid. Tromp, De Ruyter, Piet Hein. Ook de Tweede Wereldoorlog. Onlangs las ik een boek over de vlucht van Josef Mengele, de engel des doods. En de Tachtigjarige Oorlog heeft eveneens mijn belangstelling. In Margaretha van Jan Siebelink lees je de opstand van de protestantse edelen door de ogen van de Spaanse landvoogdes. Op de kop af 450 jaar geleden werden Egmond en Hoorne onthoofd. Alva vond dat er koppen moesten rollen. Het kostte beiden de kop. Oranje ontsprong de dans, maar werd later door Balthasar Gerards doodgeschoten. Ik had eigenlijk best wel sympathie voor Gerards. Oranje was protestant en als katholieke jongen én trouwe misdienaar had ik daar niets mee. Bovendien verzette hij zich tegen de Spaanse koning en dat kon niet. Vond ik. Uit Spanje kwam Sinterklaas. En Real Madrid. Dat kon niet verkeerd zijn. Horne was een losbol en klaploper. Volgens Van de Boel; en die kon het weten! Egmond vond ik het sympathiekste; ik weet niet waarom. Misschien, omdat ik wist dat dat het dichtst bij de zee lag. Horn viert dit weekend de Graafschapsfeesten. De kop is eraf. Onze harmonie hield een openluchtconcert, maar zorgde er wel voor dat de muzikanten droog zaten en het hoofd koel hielden. Adelin Remy kuste de historie en kroop in de huid van de Graaf van Horne. In weerwil van de geschiedenis heeft hij er zijn hoofd bijgehouden. Inmiddels zijn de eerste voorstellingen van het grote buitenspektakel door Spelenderwijs achter de rug en ook de folkloristische markt. Horn verkwanselde enkele eeuwen geleden de marktrechten aan Roermond. Wie weet, had het outlet in Horn gelegen als men destijds beter opgelet had. Als de geschiedenis wordt gereconstrueerd door Haelense ogen moet je oppassen. Toch is de tekstschrijver erin geslaagd een prachtstuk uit zijn pen te toveren en de spelers hebben dit voortreffelijk vormgegeven. Complimenten zijn verdiend en terecht. Ik begeef me niet aan het noemen van namen, maar maak toch een uitzondering voor Yvonne Bocken. Omdat ik vind dat ze het verdient. Zij blijkt tot ware bokkensprongen in staat. Horn heeft zich van zijn beste kant laten zien. Er zal nog lang worden nagepraat over dit dorpsfeest dat zijn weerga niet kent en dat aantoont dat door goeie samenwerking veel tot stand komt.

Arno Walraven; 3 juni 2018

P.s; Wat Aloys betreft is daarmee de baard af.