Column week 16-2018.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven.jpg Dhr Michel Graef.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Dag Arno,

Vroeger wou ik tuinman worden. Ik herhaal het nog maar eens omdat het voor mensen die me kennen tamelijk bizar moet klinken: Ik wou vroeger tuinman worden. Tegenwoordig ligt de nadruk vooral op het woord vroeger. Tegenwoordig kun je me nergens erger mee straffen dan een paar uur werk in de tuin. Buiten dat ik niet echt het type ben voor welke vorm van fysieke arbeid dan ook kan ik niet precies zeggen wat me zo tegenstaat. Misschien is het het zand onder mijn nagels of het feit dat het werk eigenlijk geen einde kent. Er komt altijd weer nieuw onkruid en de heg groeit weer gewoon verder. Het is dan ook met lichte verbazing dat ik iedereen meteen zie snoeien, wieden en harken zodra de zon een beetje doorkomt. 

Het zullen de lentekriebels zijn. Begrijp me niet verkeerd, heerlijk om de tijd weer buiten door te brengen. Maar dan wel onderuitgezakt op het balkon. Al moet ik eerlijk zeggen dat daar inmiddels ook het onkruid hoog tussen de tegels staat. Nee laat mij maar andere klussen doen. Zoals de klus die ik nou mag doen, een coalitie formeren. Een heel karwei maar het resultaat mag er hopelijk zijn aan het einde van de rit. Het raadswerk heeft veel mooie kanten maar dit doe ik waarschijnlijk toch het liefst. Een visie ontwikkelen, lijnen uitzetten en de neuzen dezelfde kant uitkrijgen. Het zal de generalist in mij zijn. 

En als die klus voorbij is? Heb me voorgenomen dan minimaal een weekje weg te gaan. Op aanraden van de dokter zullen we maar zeggen. En misschien mag ik van die dokter dan ook een biertje drinken op het terras. Anders stiekem thuis op het balkon. Al ontkom ik dan wel niet aan dat onkruid. 

Groet Michel