Column week 05-2018.

Politiek-kenners Arno Walraven en Michel Graef zullen hier bij toerbeurt, elke zondag, een column in de vorm van een briefwisseling schrijven met betrekking tot ‘van alles’ wat zich in Horn afspeelt. Ik laat de artistieke vrijheid geheel aan hen over en heb zelf geen invloed op hetgeen zij schrijven. Ik wens u veel plezier met het lezen van hun gedachtewisseling!

  Arno Walraven.jpg Dhr Michel Graef.jpg  
  Arno Walraven Michel Graef  

Kaaie kook

Michel, Vrijdag was de ontzettend spannende finale van het LVK. De 20 beste Limburgse liedjes streden om de opvolging van Code roead-gael-greun (de allerdrëugste humor weurdj nog naat!). Om kippenvel van te krijgen. De Haelense groep Hoondervel met een enorme fanclub in Horn streed tot het laatst voor een podiumplek, maar viel jammer genoeg net buiten de prijzen. Ongetwijfeld heb je hun clip gezien waar een zestal jonge dorpsgenoten de hoofdrol spelen. De generale repetitie vond dus niet voor niets plaats op de speelplaats van onze basisschool. Leudal was goed vertegenwoordigd. Ook Om in te Liëste uit Neer en Marleen Rutten uit Hunsel, de Limburgse Helene Fisher, waren favoriet. Uit Heel waren de oud-Prinsen van de partij. Meedoen vonden zij belangrijker dan winnen. En zo is het! Tekstschrijver Hugo Luijten vergeleek het LVK met een “waerse koe”: Gein landj mèt te bezeile! En zo was het. En dat maakt het ook spannend. Zoveel hoofden, zoveel zinnen. Over smaak valt niet te twisten. En uiteraard is er commentaar op de winnaar. Hoe het ook zij. Aan het end stond Spik&Span met “Bliêve” bovenaan. Een lied met Kölsje inslag en een tekst van mijn collega uit Echt/Susteren, Jos Wackers. Dan is de gunfactor hoog. Blieve, zolang als het kan. De smaak te pakken hebben. Niet naar huis willen als het gezellig is. Een thema dat tijdloos is. Jaren geleden zongen we al: Néét nao hoês toe gaon, want de fles mòt laeg oppe taofel sjtaon!
Tijd dat Horn ook eens meedoet. Häör, doew bös ’t dörpke, Wanjele door Häör, Ich hoof neet veul, ich hoof neet veul; gewëun ein hiël klein bietje. Het deed mij goed dat ik voor het eerst sinds jaren op de bonte avond “Kaaie kook” hoorde. “De Sjnor van ’t Brook hèltj neet van kaaie kook” verwijst naar Harie Caris, dorpsfiguur, maatschappelijk zeer betrokken en ondernemer in groenten die zich afzette tegen de stad. “Eine Sjaopskop weurdj noeat eine Uul!” Heel toepasselijk, omdat zijn kleinzoon Paul Wolters dit jaar geëerd werd met de Vastelaovesbloomebössel voor bewezen diensten aan de samenleving. Met veel instemming uit de zaal. Een voltreffer! En net als zijn illustere grootvader heeft hij patent op Caris-sjtreke. Proficiat, dik verdiend!
Ongetwijfeld zal Harie Caris gelijk hebben dat een Sjaopskop geen Uul wordt. Het omgekeerde is wél het geval. Mijn buren en mijn Prinse-Adjudant in 1983, Sander Giebels, zijn daar goede voorbeelden van. En ook onze pastoor is al aardig op weg.

Arno Walraven, 28 januari 2018

Ps De Sjnor van ’t Brook heeft ongetwijfeld gezien dat het goed was!